19-12-19; De operatie

19-12-19; De operatie

Vandaag de grote dag. Chantal (de pedagogisch medewerker) liep met ons mee naar de OK en vertelde Charlotte was er allemaal ging gebeuren.

Voorafgaande aan de narcose kreeg Charlotte een half tabletje diazepam, om rustig de narcose in te gaan. Tot een half uur voor de narcose hadden wij niet het idee dat het tabletje iets deed, maar een half uur vooraf begon je te merken dat ze rustiger werd.

We hebben haar tablet erbij gepakt en ze heeft rustig naar wat filmpjes kunnen kijken.

Papa ging met haar mee de OK op en was erbij tijdens het inslapen. Het inslapen ging vrij rustig, wel wat huilen, maar dat is normaal. Ze is tegen papa aan in slaap gevallen, als dat geen mooie manier is om te slapen?!

De vorige operatie duurde lang, verwachting is dat het dit maal ook minimaal 4 uur zal duren. Vorige keer hebben we ons gek lopen maken door al die uren te wachten tot het klaar was. Dit keer hebben papa en ik besloten om even er tussenuit te gaan. We zijn in Utrecht even naar de winkels gegaan en hebben even wat spulletjes gekocht. Onder andere een mega grote unicorn voor Charlotte als ze wakker word! Dit hebben we uurtje vol gehouden. Daarna zijn we naar de kamer gegaan, hebben we daar even wat koffie gedronken en zijn daarna langzaam gaan lopen naar het WKZ.

Op de gang kwamen we Dr. Woedeman tegen, nog in zijn OK kleding.

Hij zei dat de operatie goed gegaan was en dat ze net klaar waren. Ook heeft hij nog wat weefsel weggehaald van de tumor en opgestuurd voor onderzoek. Hierover krijgen we de uitslag later. Charlotte lag net een paar minuten op de IC. Hij zou even bij haar gaan kijken en dan mochten wij bij haar. De operatie duurde van 09:00-12:30 uur.

Het wakker worden uit de narcose verliep wat moeizaam. Het heeft echt 45 minuten geduurd voordat ze wakker werd. Ze nam rustig je tijd hiervoor.

Rond 13:15 uur werd je wakker. Charlotte irriteerde zich direct al aan alle draadjes. Zelf trok ze de sonde al vrij direct uit haar neus, dit was eigenlijk niet echt de bedoeling. Maar goed, hij was er al uit, dus het is prima zo.

De arm met het infuus werd voor de zekerheid gespalkt, zodat ze deze er niet uit kon trekken. Toen ze wakker werd zagen we meteen dat de linker kant van haar gezichtje verlamd was. Volgens de dokters is dit een normale reactie van het lichaam en zien ze dit vaker na zo’n soort operatie. Het heeft te maken met het gebied in de hersenen waar geopereerd is. Waarschijnlijk trekt dit wel weg, maar dit is niet zeker en zal de tijd moeten uitwijzen.

Charlotte heeft pijn aan haar nek.

Geen reacties

Je reactie toevoegen