26-07-19; Opereren dan maar …

26-07-19; Opereren dan maar …

Wat een nacht! Rond 03:00 uur kwamen we van de OK naar de IC van het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Oma, Jeroen en Yvette zaten nog te wachten op een uitslag van de operatie. Nadat ook bij hun het nieuws terecht kwam zijn zij naar huis gegaan. Uiteraard wel na een heleboel kusjes en een dikke kroel! Papa is met oma samen naar huis gegaan. Hebben daar wat spulletjes bij elkaar gezocht en hebben bij opa en oma thuis was koffie gedronken. Slapen zat er voor ons allemaal niet meer in die nacht. Mama is bij Charlotte op de IC gebleven.

Om 08:00 uur kregen wij te horen dat de operatie gepland staat voor 10:00 uur. Het doel is om de tumor en de cyste in 1 keer te verwijderen. Nu de operatie ‘gepland’ is en geen directe spoed meer, is het risico iets minder. Er staat nu een team dat volledig is uitgerust en voorbereid. Ook kunnen nu alle hersenactiviteiten in de gaten gehouden worden tijdens de operatie.

Opa Django was ‘s morgens meegereden met papa en bleef bij ons tot alles helemaal achter de rug was. De operatie zelf duurde meer dan 4 uur, wat opzicht wel mee viel, aangezien ze hier normaal 5-8 uur voor rekenen.

Toen de operatie klaar was werden we gebeld door de neurochirurg die had geopereerd (Dr. Woerdeman). Alles was goed gegaan, hij verwacht zelfs dat hij alles weg heeft kunnen halen.

Een tijdje later word Charlotte wakker. Wel heel heftig om al die draadjes aan dat kleine lichaampje te zien.
– 3 keer een infuus; 1x arm, 1x arm- slagader voor bloedafname en 1x voet
– saturatie (zuurstofmeting) aan haar voet
– katheter (voor de urine)
– maagsonde (voor het braken)

Er worden meteen wat controles uitgevoerd. Alle functies werken, ze reageert/beweegt met handjes, voeten, armen en benen. Wel merken we dat haar linker kant (zowel been/voet als arm/hand) wat achter blijft in kracht.

De tumor is op kweek gezet om te kijken of deze ‘goed- of kwaadaardig’ is. Door de narcose is ze nog wat misselijk, hiervoor krijgt ze medicatie.

Wat is Charlotte ontzettend sterk, maar ook heel erg eigenwijs. Drinken wou ze al heel snel alleen/zelf doen. Opzicht ging dit wel goed, alleen kwam het door de misselijkheid het er met dezelfde vaart weer uit. Wat niet erg is, door het infuus krijgt ze voldoende vocht binnen.

Tegen de pijn kreeg ze morfine, dit werd al heel snel afgebouwd naar paracetamol.
Als alles goed gaat vannacht mogen we morgen naar het Prinses Maxima Centrum. Dit is een speciaal ziekenhuis/centrum voor alle kindjes in Nederland die te maken krijgen met kanker.

Hier krijgt Charlotte een eigen kamer en mogen papa en ik ook daar blijven slapen. Dichtbij Charlotte.

Vannacht slapen papa en ik op een ouderkamer in het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Deze bevind zich een verdieping onder de IC, maar zodra er iets aan de hand is, worden we gebeld en zijn we binnen 5 minuten bij Charlotte.

Geen reacties

Je reactie toevoegen